Top 10 Most Evil Women

We all tend to focus on the evil men in the world and forget some of the truly evil women that have lived. I hope to correct that with this list. Here we have not just serial killers, but other utterly despicable women who have caused tragedy in many people’s lives. So, without further ado, here are the top 10 most evil women in history.

10. Queen Mary I Born: 1516; Died: 1558

468Px-Mary1 By Eworth 3

Mary (first child of Henry VIII), the fourth crowned monarch of the Tudor dynasty, after the uncrowned Jane Grey and before Elizabeth I, is remembered for briefly returning England to Roman Catholicism. To this end, she had numerous religious dissenters executed; as a consequence, she is often known as Bloody Mary. Numerous Protestant leaders were executed in the so-called Marian Persecutions. Many rich Protestants chose exile and around 800 left the country. It should be noted that Elizabeth I shares position 10 on this list for her equally bad behavior.

9. Myra Hindley Born: 1942; Died: 2002


Myra Hindley was an English serial killer involved in the “Moors murders” with her partner Ian Brady. Together, Brady and Hindley took part in the abduction, sexual abuse, torture, and murder of three children, aged 10-12, and two adolescents, aged 16 and 17, from the Manchester area. Hindley was arrested when a suitcase containing incriminating evidence was recovered from the left-luggage depot at Manchester Central Station. Part of the evidence was a tape recording of the murder of one of their victims in which the girl is heard screaming whilst Hindley and Brady torture her. During her five final days of freedom, she developed an arrogant attitude, which was subsequently regarded as her trademark. In a 2006 television documentary about Hindley’s years behind bars, Police secretary Sandra Wilkinson said that she distinctly remembered Hindley and her mother Nellie, leaning against the wall of the courthouse and eating a cream cake. While her mother appeared to be in obvious distress, Hindley seemed to be almost indifferent to her situation.

8. Isabella of Castile Born: 1451; Died: 1504

Isabel La Católica-2

Isabella I of Spain and her husband, Ferdinand II of Aragon, laid the foundation for the political unification of Spain under their grandson, Carlos I of Spain (Charles V, Holy Roman Emperor). She is well known as the patron of Christopher Columbus. At her request, Tomás de Torquemada became the first Inquisitor General of the Spanish Inquisition and began a policy of religious cleansing. On March 31, 1492, the Alhambra Decree for the expulsion of the Jews and Muslims was issued. Approximately 200,000 people left Spain. Others converted, often only to be persecuted further by the Inquisition investigating Judaizing conversos. In 1974, Pope Paul VI opened her cause for beatification. This places her on the path toward possible sainthood. In the Catholic Church, she is thus titled Servant of God.

7. Beverly Allitt Born: 1968

 38792011 Allitt150

Beverley Gail Allitt, dubbed the ‘Angel of Death’, was an English paediatric nurse who was convicted of killing four children and injuring five others, in 1991, on the children’s ward of Grantham and Kesteven Hospital, Lincolnshire where she worked. She has since become one of Britain’s most notorious female serial killers. Her main method of murder was to inject the child with insulin or potassium to cause cardiac arrest; when unable to obtain the injections, she suffocated the child. Allitt had attacked thirteen children, four fatally, over a fifty-eight day period before she was brought up on charges for her crimes. Allitt’s motives have never been fully explained. According to one theory, Munchausen Syndrome by Proxy explains her actions. This controversial personality disorder is described as involving a pattern of abuse in which a perpetrator physically falsifies illnesses in someone under their care, in order to attract attention.

6. Belle Gunness Born: 1859; Died: 1931


Belle Gunness was one of America’s most profligate known female serial killers. At 6 ft (1.83 m) tall and over 200 lb (91 kg), she was a powerful Norwegian-American woman. She may have killed both of her husbands and all of her children (on different occasions), but she is known to have killed most of her suitors, boyfriends, and her two daughters Myrtle and Lucy. Her apparent motives involved collecting life insurance benefits. Reports estimate that she killed more than twenty people over several decades–some claim more than one hundred–and possibly got away with it. She became part of American criminal folklore, a female Bluebeard.
5. Mary Ann Cotton Born: 1832; Died: 1873


Mary Ann Cotton was an English serial killer believed to have murdered up to 20 people, mainly by arsenic poisoning. Mary Ann, aged 20, married William Mowbray and they moved to Plymouth, Devon. The couple had five children, four of whom died from gastric fever or stomach pains. William and Mary Ann moved back to the Northeast and she had another three children, all of whom died. He died of an intestinal disorder in January 1865. William’s life was insured by the British Prudential Insurance office and Mary Ann collected a pay out of £35 on his death. That was to become a familiar theme. Her second husband, George Ward, also died of intestinal problems, as did one the two of her remaining living children. After the death of yet another child, the local newspapers latched on to the story and discovered Mary Ann had moved around northern England and lost three husbands, a lover, a friend, her mother and a dozen children, all of whom had died of stomach fevers. She was hanged at Durham County Gaol on 24 March, 1873. She died slowly, the hangman having misjudged the drop required for a “clean” execution.

4. Ilse Koch Born: 1906; Died: 1967


Koch was the wife of Karl Koch, the commandant of the concentration camps Buchenwald from 1937 to 1941 and Majdanek from 1941 to 1943. Ilse is infamous for taking souvenirs from the skin of murdered inmates with distinctive tattoos. She was variously known as “the Witch of Buchenwald” (”Die Hexe von Buchenwald”) and “the Bitch of Buchenwald” (”Buchenwälder Schlampe”) by the inmates because of her sadistic cruelty and lasciviousness toward prisoners. In 1937 she came to Buchenwald not as a guard, but as the wife of the commandant. There, influenced by her husband and her power, she began torturing the inmates of the camp. In 1940 she built an indoor sports arena, which cost over 250,000 marks, most of which were taken from the inmates. In 1941 Ilse became an Oberaufseherin (”chief overseer”) over the few female guards who served at the camp. She committed suicide by hanging herself at Aichach women’s prison on September 1, 1967.

3. Irma Grese Born: 1923; Died: 1945


Geese “worked” at the Nazi concentration camps of Ravensbrück, Auschwitz and Bergen-Belsen. Dubbed the “Bitch of Belsen” by camp inmates for her cruel and perverse behavior, she is one of the most notorious of the female Nazi war criminals. In March 1943, Grese was transferred as a female guard to Auschwitz, and by the end of that year she was Senior Supervisor, the second highest-ranking woman at the camp, in charge of around 30,000 Jewish female prisoners. In January 1945, Grese briefly returned to Ravensbrück before ending her wartime career at Bergen-Belsen as a Work Service Manager from March to April, being captured by the British April 17, 1945. The accusations against her centered on her ill treatment and murder of those imprisoned at the camps, including setting dogs on inmates, shootings and sadistic beatings with a whip. Survivors provided extensive details of murders, tortures, cruelties and sexual excesses engaged in by Grese during her years at Auschwitz and Bergen-Belsen. They testified to her acts of sadism, beatings and arbitrary shooting of prisoners, savaging of prisoners by her trained and half starved dogs, and her selecting prisoners for the gas chambers. Grese was reported to have habitually worn heavy boots and carried a whip and a pistol. She used both physical and emotional methods to torture the camp’s inmates and allegedly enjoyed shooting prisoners in cold blood. She beat some women to death and whipped others using a plaited whip.

2. Katherine Knight Born: 1956

Katherineknight Narrowweb  300X334,0

Katherine Knight is the first Australian woman to be jailed for the term of her natural life. She was convicted in October 2001 of the murder of her de facto husband, John Charles Thomas Price. According to the Apprehended Violence Order that Price had filed against Knight, she had a previous history of violence in relationships; she had smashed the dentures of one of her ex-husbands, and slashed the throat of another husband’s eight-week-old puppy before his eyes. Price had also received death threats from her on previous occasions. On or about 29 February 2000, Knight stabbed Price to death with a butcher’s knife while chasing him around their home. The autopsy revealed that Price had been stabbed at least 37 times, in both the front and back of his body. Many of the wounds were deep and extended into vital organs. After Price was killed, Knight skinned him and hung his skin from a meat hook on the architrave of a door in their living room. She then decapitated him and placed the head in a pot on the stove, baked flesh from his buttocks, and prepared vegetables and gravy to serve as a meal to his children, which was accompanied by vindictive notes from Knight. Police found the meal before the children arrived home.

1. Elizabeth Bathory Born: 1560; Died: 1614


Bathory was a Hungarian countess. She is considered the most infamous serial killer in Hungarian and Slovak history and is remembered as the Bloody Lady of ?achtice (Csejte), after the castle near Tren?ín (Trencsén), in Royal Hungary, in present-day Slovakia, where she spent most of her life. After her husband’s death, she and her four alleged collaborators were accused of torturing and killing dozens of girls and young women. In 1610, she was imprisoned in ?achtice Castle, where she remained until her death three years later. Her nobility allowed her to avoid trial and execution. In 1610, King Matthias (spurred on by rumors) sent men to investigate Bathory. The men reportedly found one girl dead and one dying. Another woman was found wounded and others locked up. Her initial victims were local peasant girls, many of whom were lured to ?achtice by offers of well-paid work as maidservants in the castle. Later she may have begun to kill daughters of lower gentry, who were sent to her gynaeceum by their parents to learn courtly etiquette. Abductions seem to have occurred as well. The most consistently described atrocities collected from testimony of witnesses are: severe beatings over extended periods of time, often leading to death, burning or mutilation of hands, sometimes also of faces and genitalia, biting the flesh off the faces, arms and other bodily parts, starving of victims. The use of needles was also described. The number of young women tortured and killed by Elizabeth Báthory is unknown, though it is often cited as being in the hundreds, between the years 1585 and 1610. The idea that Countess Bathory bathed in the blood of her victims is folklore. Elizabeth was never brought to trial but remained under house arrest in a single room until her death.

Note: In order to clear one point up, Lizzie Borden is not on this list because she was found innocent of the murder of her parents.

அதிமுக என்ன செய்ய வேண்டும்

‘‘இன்று அ.தி.மு.க. முன்னணித் தலைவர்கள் பெரும்பாலானவர்கள் ஒருவித திரிசங்கு சொர்க்கத்தில் உள்ளார்கள். தி.மு.க. ஆட்சி ஒவ்வொரு முறையும் பெரிய தவறுகளை செய்யும்போது அவற்றை எதிர்த்து பேசுவதா வேண்டாமா, வேகம் காட்டவேண்டுமா, கூடாதா? என்று குழம்புகிறார்கள்.

அதனால்தான் தினகரன் பத்திரிகை விவகாரம், தயாநிதிமாறன் பிரச்னை உட்பட பல விஷயங்களில் அடக்கி வாசிக்கிறார்கள். அம்மாவும், சின்னம்மாவும் சம்பந்தப்பட்ட விவகாரத்தில் என்ன மனநிலையில் இருக்கிறார்கள் என்று புரியாமல் பேசிவிட்டு யார் அப்புறம் வாங்கிக் கட்டிக்கொள்வது?’’ என்று சற்று பரிதாபமாகக் கேட்டார் இப்போதும் செல்வாக்குள்ள ஓர் தென்மாவட்ட முன்னாள் அமைச்சர்.

கட்சி பரபரப்புடன் செயல்படவேண்டிய நேரத்தில், எதிரியின் சறுக்கலை பயன்படுத்தி மக்களின் ஆதரவை தேடவேண்டிய சமயத்தில் கட்சி மேலிடம் ஒன்றுமே நடக்காதது போல சோம்பல் முறிப்பதை கண்டு பலர் உள்ளுக்குள் கொதித்துப் போனாலும் வெளியில் ஒருவித இறுக்கத்துடன் பொய்யாக சிரிக்கின்றனர்.

‘‘சசிகலாவின் பீர் தொழிற்சாலை _ மிடாஸ் _ படப்பையிலிருக்கிறது. கொஞ்ச காலம் முன்பு அதன் உற்பத்தி நிறுத்தப்பட்டதற்கு காரணம், தி.மு.க. அரசின் கெடுபிடி என்று சொன்னார்கள். அப்புறம் தயாநிதி மாறனின் தலையீட்டால் மறுபடியும் அது இயங்க ஆரம்பித்தது. போதாது என்று இப்போது அதற்கு முன்பைவிட மூன்று மடங்கு உற்பத்திக்கு அனுமதி தந்துள்ளார்கள். இப்போது டாஸ்மாக்கிற்கு அங்கிருந்துதான் அதிக சப்ளை ஆகிறது. இந்த நேரத்தில் தயாநிதி மாறன் பிரச்னை வெடித்ததால் ஜாக்கிரதையாக பட்டும் படாமலும் மேலிடம் கண்டிக்கிறது! கட்சி தாண்டி இப்படியரு ‘அண்டர்ஸ்டாண்டிங்’ இருக்கும்போது அம்மாவே சமயத்தில் கப்சிப் ஆயிடறதைத் தவிர வேற வழியில்லை. கட்சி யார் கட்டுப்பாட்டிலிருக்கிறது என்று புரிந்தால் ஒட்டுமொத்த பிரச்னையும் விளங்கும்’’ என்றார் கும்பகோணத்தைச் சேர்ந்த ஓர் அ.தி.மு.க. பிரமுகர். கட்சியில் ஓரங்கட்டப் பின்பும் இன்றைக்கும் அந்த பகுதியில் உண்மையாக, ஓசைபடாமல் உழைப்பவர். ஜெயலலிதா அவ்வப்போது போய் தங்கும் பையனூர் பங்களா மற்றும் சிறுதாவூர் பங்களா, கொடநாடு எஸ்டேட் எல்லாவற்றிலும் சசிகலா குடும்பத்தினர்களுக்கு பெரிய பங்குகள் உள்ளனவாம்.

‘‘இவ்வளவு இருந்தும் சசிகலா மீதோ அல்லது சுதாகரன், தினகரன், இளவரசி என்று அவர்கள் குடும்ப உறுப்பினர்கள் மீதோ இந்த அரசு எந்த நடவடிக்கையும் எடுப்பதில்லை. காரணம், அ.தி.மு.க.வை பலவீனப்படுத்தும் வேலையை அவர்களே பார்த்துக்கொள்வார்கள் என்று தி.மு.க. நினைக்கிறது. சாதாரணமாக நட்பு அடிப்படையில் கல்யாண வீட்டுக்குப் போனால்கூட கட்சியிலிருந்து தூக்குகிறவர்கள், தி.மு.க.வுடன் மறைமுகமாக வணிக ஒப்பந்தம் வைத்துக்கொண்டிருப்பவர்களை ஏன் கண்டிப்பதில்லை?’’ என்று தலைமை கழகத்தில் நாம் சந்தித்த சில சீனியர் கரைவேட்டிகள் வருத்தத்தோடு கேட்டார்கள்.

ஆக, ஜெயலலிதாவே சூழ்நிலைக் கைதியாக இன்னொரு குடும்பத்தில் சிக்கிக் கொண்டிருப்பதால் கட்சி வளர்ச்சி என்பது ஒரு கட்டத்தில் முடங்கி போயுள்ளது என்கிறார்கள் சில தொண்டர்கள்.

‘‘தயாநிதி பிரச்னையை விடுங்கள். 1967ஆம் ஆண்டு சட்டமன்ற தேர்தலில் தி.மு.க. வென்றதற்கு விலைவாசி பிரச்னையும் முக்கிய காரணம். அண்மையில் பஞ்சாப், உத்தரகாண்ட் சட்டமன்ற தேர்தலில் வெற்றி வாய்ப்பை இழந்ததற்கும் விலைவாசி உயர்வுதான் காரணம். இங்கும் அதே நிலமை இருந்தும் பிரதான எதிர்கட்சியான அ.தி.மு.க. அதன் கடமையை செய்யவில்லை. எதிர்கட்சிக்குண்டான இலக்கணத்தை தொடர்ந்து படிப்படியாக அ.தி.மு.க. இழந்து வருகிறது’’ என்கிறார். மூத்த பத்திரிகையாளர் சோலை.

‘‘மாறன் சகோதரர்கள் பிரச்னையில் கூட எப்படியாவது சன் டி.வி. ஒழிந்தால் போதும் என்று பேசாமல் இருந்துவிட்டார். இது தவறான வியூகம். அடுத்தது, யார் அம்மாவிடம் நெருங்கிப் பேசுகிறார்களோ _ அது சேலம் கண்ணனாக இருக்கட்டும், திருச்சங்கோடு பொன்னையனாக இருக்கட்டும் _ உடனே அவர்களை வெட்டிவிடும் வேலையை சசி குடும்பம் ரொம்ப சாதுர்யமாக செய்கிறது. எந்தவித சுதந்திரமும் இல்லாமல் கட்சியின் மேல்மட்ட தலைவர்கள் எப்படி இயங்குவது?’’ என்று கேள்வி எழுப்புகிறார் சோலை.

அவர் சொல்வதில் நியாயம் இல்லாமல் இல்லை. இன்று அ.தி.மு.க.வில் ஓரங்கட்டப்பட்ட பலர் இன்னமும் செல்வாக்கோடுதான் தங்கள் பகுதிகளில் வலம் வருகிறார்கள் என்பதே நிஜம்.

‘‘சேலம் செல்வகணபதியை ரொம்ப காலமாவே கொஞ்சம் தள்ளிதான் வைத்துள்ளார்கள். அவருக்கு உரிய அங்கீகாரம் கொடுத்து உற்சாகப்படுத்தினால் கொங்கு சீமையை அ.தி.மு.க. மீண்டு எடுத்துவிடும். பி.ஹெச். பாண்டியனை கட்சியின் சிறுபான்மை பிரிவுத் தலைவராக நியமித்துள்ளது எந்த அளவிற்கு அவருக்கு சிறப்பு சேர்க்கும்? யானை பசிக்கு சோளப்பொறி போல! புதுக்கோட்டை வெங்கடாசலம், திருவள்ளூர் மாவட்டத்தில் செல்வாக்குள்ள முனிரத்னம், தஞ்சையில் எஸ்.ஆர்.ராதா, அழகு திருநாவுக்கரசு, கரூர் சின்னசாமி, சென்னையில் சைதை துரைசாமி என்று பட்டியல் போட்டுகிட்டே போகலாம். இவர்களில் பலர் இன்று சமூகப் பணிகளில் தங்கள் கவனத்தை திருப்பிவிட்டுள்ளனர். இவர்கள் ஓரங்கட்டப்பட்டதற்கு ஒரே தயக்கம் காட்டியதுதான்’’ என்கிறார் மாயவரத்தைச் சேர்ந்த ஓர் சீனியர் அ.தி.மு.க. பிரமுகர்.

நல்ல தலைவர்களை ஒதுக்குவது மிகவும் தவறானது என்றால் தப்பான ஆட்களை வளர்ப்பது மிகவும் ஆபத்தானது என்கிறார்கள் பாதிக்கப்பட்ட கட்சிக்காரர்கள். கலைராஜன், சி.வி.சண்முகம் போன்றவர்கள் திடீர் என்று அம்மாவுக்கு நெருக்கமானது சின்னம்மாவின் கருணை பார்வைதான் காரணம் என்கிறார்கள். போயஸ் தோட்டத்து செல்லப்பிள்ளையாக இருந்த எஸ்.வி.சேகரை திடுதிப்பென்று ஏன் ஓரங்கட்டினார்கள் என்று மயிலாப்பூர் கரை வேட்டிகளுக்கே புரியாத மர்மம். அவரது மகள் கல்யாணத்திற்கு அழைத்தும் அம்மா போகாதற்கு சசியின் நிர்பந்தம்தான் என்று ஓர் உறுதியான தகவல்!

‘‘சமீபத்திய மதுரை வன்முறை சம்பவம் உட்பட பல பிரச்னைகளை எதிர்கொள்வதில் அம்மா சரியாகத்தான் செயல்படுகிறார்’’ என்கிறார் மீண்டும் மாநிலங்களவை உறுப்பினர் பதவிக்கு போட்டியிடும் டாக்டர் மைத்ரேயன்.

‘‘தமிழகத்தில் சட்டம் ஒழுங்கு சரியில்லை என்று அரசை டிஸ்மிஸ் செய்யச் சொல்லி மாநிலங்களவையில் கவன ஈர்ப்பு தீர்மானம் கொண்டுவர முயற்சித்தோம். சபையை ஒத்திவைத்து பாராளுமன்றத்தையே ஸ்தம்பிக்க வைத்தோம். கண்டனக் கூட்டங்கள் தமிழகம் முழுவதும் போட்டிருக்கிறோம். சட்ட மன்றத்திலும் எங்கள் உறுப்பினர்கள் இந்த பிரச்னையை அழுத்தமாக எடுத்து வைத்தோம். ஆனால் கூட்டத் தொடர் முடிந்துப் போய்விட்டது. தவிர, இது அவர்கள் குடும்பப் பிரச்னை என்பதையும் யோசிக்க வேண்டும். திண்டிவனம் பேருந்து பிரச்னை, திருப்பூர் வணிக வளாக பிரச்னை, சேலம் மாநகராட்சி குப்பை கூல்ங்களை அகற்றாத பிரச்னை உள்பட இப்படி மாவட்ட ரீதியான பல பிரச்னைகளுக்கு போராட்டங்களை நடத்திச் சொல்லி அந்தந்த ஏரியாக்களில் அறிவிக்கிறார் அம்மா. ஏன், காவிலி பிரச்னைக்கு அம்மாவே உண்ணாவிரதத்தில் உட்கார வில்லையா?’’ என்று தங்கள் தரப்பு நியாயங்களை அடுக்கிறார் மைத்ரேயன்.

கூட்டிக் கழித்துப் பார்த்தால் அ.தி.மு.க. திசை தெரியாத படகு போல தத்தளித்துக் கொண்டிருப்பதே உண்மை. இத்தனைக்கும் எம்.ஜி.ஆரின் வாக்கு வங்கியை இன்னமும் அப்படியே தக்க வைத்துக் கொண்டிருந்தாலும், ஜெயலலிதாவின் புரிந்து கொள்ள முடியாத வினோத அணுகுமுறை இரண்டாம், மூன்றாம் கட்ட தலைவர்கள் மட்டுமின்றி தொண்டர்களையும் குழப்புவதாகவே தோன்றுகிறது. அவர்கள் இன்னும் சாதூர்யமான அரசியலை தங்கள் அன்பிற்குரிய அம்மாவிடம் எதிர்பார்க்கிறார்கள். அதற்கு அவரது ஆருயிர் தோழியின் அழுத்தமா பிடியிலிருந்து முழுவதுமாக விலகி, கட்சியின் சீனியர்களின் ஆலோசனைபடி செயல்பட வேண்டும் என்று எதிர்பார்க்கிறார்கள்.

‘‘தன்னோட பர்ஸனாலிட்டிக்குத்தான் ஓட்டு என்று எம்.ஜி.ஆருக்குத் தெரியும். ஆனால் சாத்தூர் ராமச்சந்திரனை ‘என்ன முதலாளி’ என்பார். கே.ஏ. கிருஷ்ணசாமி, ஈரோடு முத்துசாமி, சேலம் கண்ணன், கருப்பச்சாமி பாண்டியன் என்று யாரையும் விட்டுக் கொடுக்கமாட்டார். அவர்கள் எல்லாம் நம்மை ஒரு நாள் கவிழ்த்துவிடுவார்கள் என்ற அவநம்பிக்கை அவருக்கு எப்போதுமே வந்தது கிடையாது. அதுதாங்க அவரோட பலம்… தலைவரோட புத்திசாலித்தனம் எல்லாம் இருந்தும் எங்க அம்மா ஏன் இப்படி இன்னொரு குடும்பத்திற்கு பயந்து கட்சி நடத்தனும்? அதுவும் தன் அண்ணன் குடும்பத்தைக் கூட ஒதுக்கித் தள்ளிட்டு! அதாவது தன் வாரிசுகளையே வேண்டாம்னு சொல்லிவிட்டு!’’ பொறிந்தார் ஓர் எம்.ஜி.ஆர். மன்றத்து உடன்பிறப்பு. நியாயமான கொதிப்பு! ஜெயலலிதா ஆத்ம விசாரணை செய்ய வேண்டிய நேரமிது!

பகல் வேஷம்

அ.தி.மு.க. தலைமைக்கழக கட்டிடம் இடிக்க போவதாக நோட்டீஸ் வந்துள்ளதா அரசு?ஆற்காடு வீராசாமி பதில்

‘‘இது உச்சநீதிமன்ற ஆணை. இந்த ஆணையை மறுஆய்வு செய்து தமிழக அரசின் சார்பில் உச்ச நீதிமன்ற தலைமை நீதிபதி தலைமையில் குழு அமைத்து சுப்ரீம் கோர்ட்டில் மறுஆய்வு செய்வது பற்றி நாங்கள் முடிவு செய்தோம். அதை மீறி உயர்நீதிமன்றத்தின் ஆணையின்படி சி.எம்.டி.ஏ. அனுப்பிய நோட்டீஸ் அரசாங்கத்தின் கவனத்திற்கு வரவில்லை. இதுபோல் அ.தி.மு.க.வுக்கு மட்டுமல்ல விதிகள் மீறி கட்டப்பட்ட கட்டிடங்கள் பலவற்றிற்கு சி.எம்.டி.ஏ. நோட்டீஸ் அனுப்பியுள்ளது. இதைப்புரிந்துகொள்ளாமல் ஜெயலலிதா, பூமிக்கும் ஆகாயத்திற்கும் குதித்திருக்கிறார். 1999ஆம் வருடம் தி.மு.க. ஆட்சியிலிருந்தபோதே அந்த கட்டிட வரைமுறைக்காக விண்ணப்பித்திருந்தார்கள். விளக்கம் கேட்டபோது கொடுக்கப்படவில்லை. 2001ல் தங்கள் ஆட்சியில் அதிகாரத்தை பயன்படுத்தி வழங்கியிருக்கலாம். அதையெல்லாம் விட்டுவிட்டு சி.எம்.டி.ஏ. நோட்டீஸ§க்கு கதருவதும், புலம்புவதும், சபதம் எடுப்பதும் ஓர் பகல் வேஷம். தி.மு.க. அரசிற்கு அவர்கள் கட்டிடத்தை இடிப்பதற்கு அவசியமும் இல்லை. நோக்கமும் இல்லை.

ஜெயலலிதாவின் உண்மையான கவலை தான் முதல்வராக இருந்தபோது கொர நாட்டில் விதிமுறைகளை மீறி கட்டிய 840 ஏக்கரில் கட்டப்பட்ட பிரமாண்ட பங்களா! அது என்ன ஆகுமோ என்ற பயத்தில் தி.மு.க.வை ஒழிப்பேன்! என்று சூளுரைக்கிறார்! இதுவே உண்மை!’’

நன்றி குமுதம்.

13 தோற்றங்களில் ரஜினி – சிவாஜி பற்றி ஷங்கர்

ஏவிஎம்மின் பிரமாண்ட தயாரிப்பான சிவாஜி வெளியாக இன்னும் 10 நாட்கள் மட்டுமே இருக்கும் நிலையில், ஷங்கர் அளித்த பேட்டி:

சிவாஜி பெரிய வெற்றி பெறும் என்று எனக்கு தெரியும். ஆனால் எந்த அளவிற்கு வெற்றி பெறும் என்பது தெரியாது. சிவாஜி படத்தை பொருத்தவரை எல்லாமே புதுசாக இருக்கும்.

சிவாஜி ரிலீஸ் தேதி நெருங்க நெருங்க படத்தை பற்றிய பரபரப்பு அதிகாரித்து கொண்டே இருக்கிறது. எனவே வெற்றியின் அளவை தீர்மானமாக சொல்ல முடியவில்லை என்றாலும் பெரிய அளவில் வெற்றி பெறும் என்ற நம்பிக்கை இருக்கிறது.

இதில் ரஜினி பல வேடங்களில் நடித்துள்ளாரா?

ரஜினி ஒரே ஒரு வேடத்தில் தான் நடிக்கிறார். ஆனால் கதைப்படி அவர் 3 விதமான தோற்றங்களில் வருவார். பாடல் காட்சிகள்ல் 13 விதமான தோற்றங்களில் வருவார்.

படத்தை ரஜினி பார்த்து விட்டாரா?

முதல் பிரதி தயாரான பின் அவர் முழு படத்தையும் பார்க்கவில்லை. ஆனால் டப்பிங் பேசும்போது படத்தை பார்த்தார். முழுமையான திருப்தி அடைந்தார். படம் சுப்பர் ஹிட் ஆகும் என்றார். படத்தின் முதல் பாதி படுவேகமாக இருக்கிறது. இரண்டாம் பாதி இன்னும் சூப்பராக இருக்கிறது என்றார்.

கதை கல்வி சம்மந்தப்பட்டதா?

சமுதாய அக்கறை உள்ள ஒரு மனிதனின் கதை இது. இந்த மண் மீது அக்கறை கொண்ட ஒருவரின் கதை. நாட்டிற்கும் நாட்டு மக்களுக்கும் நல்லது செய்ய நினைக்கிறார் ரஜினிகாந்த்.

அதற்கு நிறைய தடைகள் வருகிறது. மற்றவர்கள் என்றால் நமக்கு எதற்கு வம்பு என்று ஒதுங்கி போவார்கள். ஆனால் ரஜினிகாந்த் ஒதுக்கி போகாமால் நல்லது செய்ய முயன்று வெற்றி பெறுகிறார்.

ஸ்ரேயாவின் கேரக்டர் என்ன?

ஸ்ரேயா ஒரு மியூசிக் ஷாப்பில் வேலை செய்யும் தமிழ்ச்செல்வி என்ற பெண்ணின் பாத்திரத்தில் வருகிறார். ரஜினியும், ஸ்ரேயாவும் அறிமுகமானதுமே அவர்களுக்கிடையே காதல் வந்து விடுகிறது.

ஸ்ரேயா மாடர்ன் கேரக்டர்களுக்கு பொருந்துகிறார். குடும்ப பங்கான தோற்றத்திற்கும் பொருந்துகிறார். துடுக்குதனம், அமைதி, கோபம் ஆகிய எல்ல உணர்ச்சிகளும் அவருக்கு சுலபமாக வருகின்றன. ரஜினி என்ற சூப்பர் ஸ்டாருடன் ஜோடியாக நடிக்கக் கூடிய அளவுக்கு கனமான கதாபாத்திரத்தை தாங்க கூடிய திறமை அவருக்கு இருக்கிறது. நன்றாக நடனமும் ஆடுகிறார்.

படத்தில் எத்தனை பாடல்கள், சண்டைகள்?

மொத்தம் 5 பாடல்களும், 5 பிரமாண்டமான சண்டை காட்சிகளும் உள்ளன.

உங்கள் அடுத்த படம்?

சிவாஜி ரிலீசாகி 2 மாதங்கள் கழித்து அடுத்த படம் பற்றி முடிவுக்கு வருவேன்.

பிறமொழி படங்களை இயக்கும் திட்டமுண்டா?

மற்ற மொழி படங்களை டைரக்ட் செய்ய வேண்டும் என்றும் இல்லை, செய்யக் கூடாது என்றும் இல்லை. எப்படி சூழ்நிலை அமைகிறதோ அதற்கு தகுந்த மாதிரி படம் செய்வேன். ஆனால் நான் ரொம் விரும்பி செய்ய ஆசைப்படுவது தமிழ் படம் தான்.

ஒவ்வோறு படம் முடிந்ததும் வெளிநாடு செய்வீர்களே. இப்போது எந்த நாட்டிற்கு செல்கிறீர்கள்?

அதுபற்றி இன்னும் முடிவு எடுக்கவில்லை. அதுகுறித்து முடிவு எடுப்பது என் மனைவியும், குழுந்தைகளும் தான் என்றார் ஷங்கர்.

கிங் மேக்கர் கலைஞர்? – ரவிக்குமார்

குடியரசுத் தலைவரைத் தேர்ந்தெடுப்பதற்கான நேரம் நெருங்கிக் கொண்டிருக்கிறது. தற்போதைய குடியரசுத் தலைவர் அப்துல் கலாம், இரண்டாவது முறையாகப் போட்டியிடும் வாய்ப்பு இப்போது இல்லை என்றாகி விட்டது. அதுமட்டுமின்றி, பழைய மரபுப்படி யாரேனும் ஒரு அரசியல்வாதிதான் குடியரசுத் தலைவராக வருவாரென்பதும் ஏறக்குறைய உறுதியாகி விட் டது.

ஒருமித்த கருத்தின் அடிப் படையில் குடியரசுத் தலைவரைத் தேர்ந்தெடுப்பதில் பி.ஜே.பி. காட்டி வரும் ஆர்வம், அவர்கள் சார்பில் எவரும் போட்டியிட வாய்ப்பில்லை என்பதன் அடையாளம். காங்கிரஸ் கட்சியில் சுசில்குமார் ஹிண்டே, பிரணாப் முகர்ஜி, சிவராஜ் பாட்டில், அர்ஜுன் சிங், மோதிலால் வோரா, எஸ்.எம். கிருஷ்ணா, கரண்சிங், சிவராஜ் பாட்டீல் என்று பலரது பெயர்கள் ஊடகங்களில் சுற்றி வருகின்றன. இதனிடையே மார்க்சிஸ்ட்களின் சார்பில் சோம்நாத் சட்டர்ஜி நிறுத்தப்படலாம் என்ற வதந்தியும் வந்துபோனது.

குடியரசுத்தலைவர் பதவி, பிரதமர் பதவியைப் போன்று அதிகாரம் கொண்ட ஒரு பதவியல்ல. ‘ரப்பர் ஸ்டாம்ப்’ என்று குடியரசுத்தலைவர்களை வர்ணித்த அரசியல்வாதிகள் உண்டு. அவர்கள் சுயேச்சையாக செயல்பட்ட தருணங்கள் மிகவும் குறைவு. 1984&ல் டெல்லியில் சீக்கியர்கள் படுகொலை செய்யப்பட்டபோது, அப்போது குடியரசுத் தலைவராயிருந்த ஜெயில்சிங் எப்படி மௌனம் காத்தார் என்பதை மூத்த பத்திரிகையாளர் குஷ்வந்த்சிங் சுட்டிக்காட்டி இருக்கிறார். நமது நாட்டின் பத்தாவது குடியரசுத் தலைவராயிருந்த கே.ஆர்.நாராயணன் தான் பதவி வகித்த காலத்தில் தலித்களுக்கு எதிராக இழைக்கப்பட்ட கொடுமைகளை மிகவும் நாசூக்காகக் கண்டித்தார். ஆனாலும் அவரால் அந்த விஷயத்தில் பெரிதாக எதையும் செய்ய முடியவில்லை. அவர் காலத்தில் இந்தியாவில் எஸ்.சி. மற்றும் எஸ்.டி. மக்களுக்கான நலத்திட்டங்கள் சரிவர செயல்படுத்தப்படுகின்றனவா என்பதைக் கண்காணிக்க மாநில ஆளுநர்களைக் கொண்ட குழு ஒன்றை அமைத்தார். அவருக்குப் பிறகு அது என்ன ஆனதென்று எவருக்கும் தெரியாது.

அப்துல்கலாம் குஜராத்துக்குப் பயணம் மேற்கொண் டதேகூட மிகப்பெரும் ‘புரட்சி’ என்று வர்ணிக்கப்பட்டது. அவர் பொறுப்பில் இருந்த இந்த ஆறு ஆண்டு காலத்தில், அவரது இனத்தைச் சேர்ந்த இஸ்லாமியர்கள் வேறு எந்தப் பயனையும் பெற்றார்களெனக் கூற முடியாது.

இப்படிப்பட்ட ஒரு சூழ்நிலையில்தான் இப்போது பன்னிரண்டாவது குடியரசுத் தலைவரை நாடு தேர்ந்தெடுக்கப் போகிறது.

2002&ம் ஆண்டு குடியரசுத்தலைவர் தேர்தலின்போது பி.ஜே.பி. ஒருமித்த கருத்தின் அடிப்படையில்தான் குடியரசுத் தலைவரைத் தேர்ந்தெடுக்க முடியும் என்ற நிர்ப்பந்தத்தில் இருந்தது. தன்னிடம் போதுமான வாக்குகள் இல்லாத நிலையில், அது காங்கிரஸின் ஆதரவை நாடவேண்டி வந்தது. அந்த நேரத்தில்தான் அப்துல்கலாமின் பெயரை முலாயம்சிங் யாதவ் முன்மொழிந்தார். ‘இந்தியாவின் ஏவுகணை தொழில்நுட்பத்தின் தந்தை’ என வர்ணிக்கப்படும் தகுதியை மட்டுமே அப்போது பெற்றிருந்த அப்துல்கலாம், எந்த அளவுக்கு அந்தப் பதவிக்குப் பொருத்தமாக இருப்பார் என்ற வினா பலருக்கும் எழுந்ததுண்டு. ஆனால், இன்று அவர் இந்தியக் குழந்தைகளின் நம்பிக்கை நட்சத்திரமாக விளங்குகிறார். அவர் சொல்வது அனைத்தையுமே குழந்தைகள் ரசிக்கிறார்கள். அவரை குழந்தைகளுக்கு ரொம்பவே பிடித்துப் போயிருக்கிறது. போட்டிகள் நிறைந்த இன்றைய உலகில் துடைத்தெறியப்பட்ட வாழ்வின் மதிப்பீடுகளையும், ஆதர்சங்களையும் தமது பிள்ளைகள் குடியரசுத் தலைவர் அப்துல்கலாம் மூலமாகக் கண்டடைந்ததை அதிசயித்துப் பார்க்கிறார்கள் இந்தியா வில் இருக்கும் ஒவ்வொரு பெற்றோரும். இந்த ஒரு காரணத்துக்காகவாவது அவருக்கு இன்னொரு வாய்ப்பு கொடுத்திருக்கலாம் என்று எண்ணுவோர் ஏராளம்.

ஆனால், ‘அப்துல் கலாமுக்கு இனி வாய்ப்பில்லை’ என்பதை முன்னாள் பிரதமர் வாஜ்பாய் வெளிப்படையாகச் சொல்லிவிட, அப்துல்கலாமை வைத்துக் கிளப்பப்பட்ட ஒட்டுமொத்த யூகங்களும் முடிவுக்கு வந்துவிட்டது. இனி தனது நண்பர் ய.சு.ராஜனோடு சேர்ந்து பாரதியின் அற்புதமான கவிதைகளைப் பாடுவதற்கு நம் குடியரசுத் தலைவருக்கு நிறைய நேரம் கிடைக்கும்! ஒருவிதத்தில் இதுவும்கூட நம் நாட்டுக்கான தியாகமாகத்தான் கொள்ள வேண்டும்.

சில நாடுகளில் குடியரசுத் தலைவர் பதவியே மிக உயர்ந்த அரசியல் பதவியாக இருக்கிறது. அமெரிக்காவில் அத்தகைய முறையே உள்ளது. அங்கே மக்களால் நேரடி யாக அவர் தேர்ந்தெடுக்கப்படுகிறார். ஆனால், நமது நாட்டில் அப்படியான முறை இல்லை. குடியரசுத் தலை வரே முதல் குடிமகன் என வர்ணிக்கப்பட்டாலும் அவரைத் தேர்ந்தெடுப்பதில் குடிமக்களுக்கு நேரடியான பங்கு எதுவுமில்லை. அரசியலமைப்பு சட்டப்பிரிவு 54&ன்படி நமது குடியரசுத் தலைவர் நாடாளுமன்றம் மற்றும் மாநிலங்களவை உறுப்பினர்களாலும், இந்தியா முழுவதிலுமுள்ள சட்டமன்றங்களின் உறுப்பினர்களாலும் தேர்ந்தெடுக்கப்படுகிறார். அவரே நமது நாட்டின் தலைமைப் பொறுப்பை வகிக்கிறார். நாட்டின் நிர்வாக அதிகாரம் அவரிடமே வழங்கப்பட்டுள்ளது.

நமது தேர்தல் அமைப் பில் பொதுவாக நடைமுறையில் உள்ள நேரடி வாக்களிப்பு முறை குடியரசுத் தலைவர் தேர்தலில் பின்பற்றப்படுவதில்லை. இதில் வாக்களிக்கும் ஒரு எம்.எல்.ஏ&வின் ஓட்டு, அந்த மாநிலத்தின் மொத்த மக்கள் தொகையை அந்த மாநிலத்தின் சட்டசபையின் மொத்த உறுப்பினர்களின் எண்ணிக்கையால் வகுத்து அதில் கிடைக் கும் எண்ணிக்கையை மீண்டும் ஆயிரத்தால் வகுத்துப் பெறப்படுகிறது. மாநிலத்தின் மக்கள் தொகை என்பது தொகுதி மறுசீரமைப்பில் நிர்ணயிக்கப்பட்டுள்ள மக்கள் தொகை என்பதால், இப்போதைக்கு 1971&ம் ஆண்டு மக்கள் தொகையையே குறிக்கும்.

இந்திய அரசியலமைப்பு சட்டத்தின் பிரிவு 55(3)&ன்படி குடியரசுத் தலைவர் புரொபோர்ஷனல் ரெப்ர சன்டேஷன் (றிக்ஷீஷீஜீஷீக்ஷீtவீஷீஸீணீறீ ஸிமீஜீக்ஷீமீsமீஸீtணீtவீஷீஸீ) என்ற முறைப்படி தேர்ந்தெடுக்கப்பட வேண் டும். சாதாரணமாக நமது தேர்தலில் நடைமுறையில் உள்ள பதிவான வாக்குகளில் அதிக ஓட்டுகள் பெறுபவர் வெற்றி பெற்றவர் என்ற முறை இதில் கிடையாது.

ஒரு தொகுதியில் ஒரு லட்சம் வாக்குகள் பதிவாகி அதில் நாற்பதாயிரம் வாக்கு ஒருவருக்கும், முப்பத்தைந்தாயிரம் ஒருவருக்கும், இருபத்தைந்தாயிரம் ஒருவருக்கும் கிடைத்தால் நாற்பதாயிரம் வாக்குகள் பெற்றவரையே வெற்றி பெற்றவர் என நாம் ஏற்கிறோம். அவருக்கு மாறாக அறுபதாயிரம் வாக்குகள் அளிக்கப்பட்டிருந்தும், பதிவான வாக்குகளில் அவர் மைனாரிட்டியான வாக்குகளையே (40%) பெற்றிருந்தும் அவரே வெற்றி பெற்றவராக அறிவிக்கப்படுகிறார். இந்த முறை குடியரசுத் தலைவர் தேர்தலில் கிடையாது. அவர் பெரும்பான்மையான ஆதரவைப் பெற்றவராக, ஒரு அரசியல் கட்சியை மட்டுமே சார்ந்து இல்லாதவராக இருக்க வேண்டும் என்பதால்தான் இப்படியான ஏற்பாடு செய்யப்பட்டுள்ளது. அதாவது குடியரசுத்தலைவர் தேர்தலில் உள்ள மொத்த வாக்குகள் ஒரு லட்சம் என வைத்துக்கொண்டால், அதில் ஐம்பதாயிரத்து ஒரு வாக்குகளைப் பெற்றால் மட்டுமே அவர் வெற்றி பெற்றவராக அறிவிக்கப்படுவார். இதனால்தான் அரசியல் கட்சிகள் ஒருமித்த கருத்தின் அடிப்படையில் வேட்பாளராகத் தேர்வு செய்ய விரும்புகின்றனர்.

தற்போதுள்ள கணக்கின்படி உத்தரப்பிரதேச மாநிலத் தின் எம்.எல்.ஏ. போடுகிற ஓட்டுக்குத்தான் அதிகபட்ச மதிப்பு இருக்கும். அந்த மாநிலமே மக்கள் தொகையில் கூடுதலாக இருப்பதால், அவர்களுக்கு இந்த அனுகூலம். அதனால்தான் இப்போது உத்தரபிரதேசத்தில் பெரும் வெற்றியடைந்திருக்கும் மாயாவதிக்கு மவுசு கூடியிருக்கிறது. அவர் யாரை குறிப்பிட்டுச் சொல்கிறாரோ, அவர்தான் அடுத்து குடியரசுத் தலைவராக முடியும் என்றே வடக்கத்திய பத்திரிகைகள் கட்டுரைகள் எழுதுகின்றன.

ஆனால், தமிழக முதல்வரும் இதில் இப்போது தீவிர மாகப் பங்கெடுத்திருக்கிறார். தேசிய வளர்ச்சி கவுன்சில் கூட்டத்துக்காக டெல்லி சென்ற கலைஞர், குடியரசுத் தலைவர் தேர்தல் தொடர்பாகப் பல்வேறு அரசியல் கட்சித் தலைவர்களோடும் பேச்சுவார்த்தை நடத்தியிருக்கிறார். ஜூன் முதல் வாரத்தில் மீண்டும் இதற்காக டெல்லி செல்லப் போவதாகவும் அறிவித்திருக்கிறார்.

முன் எப்போதும் இல்லாத அளவுக்குக் குடியரசுத் தலைவர் தேர்தல், இந்த முறை மிகவும் முக்கியத்துவம் பெற்றிருப்பதற்குப் பல்வேறு காரணங்கள் இருக்கின்றன. 2009&ல் நடைபெறவுள்ள நாடாளுமன்றத் தேர்தலும் அவற்றுள் ஒன்று. உத்தரப் பிரதேசத்தில் நடந்து முடிந் துள்ள சட்டமன்றத்தேர்தலின் முடிவு பலவிதங்களில் 2009 நாடாளுமன்றத் தேர்தலுக்கான அறிகுறியாகக் கருதப்படுகிறது. குடியரசுத் தலைவராக ஒரு அரசியல்வாதியையே தேர்ந்தெடுக்க வேண்டும் என்று இடது சாரிகள் அறிவித்திருக்கிறார்கள். அப்துல்கலாமைப் போல ஒரு ‘டெக்னோகிராட்’ நாட்டின் முதல் குடிமகனாக இருப்பது நல்லதல்ல என அவர்கள் எண்ணியிருக்கலாம். அதே வரையறையைப் பிரதமர் பதவிக்கும், அமைச்சர் பதவிகளுக்கும் பொருத்திப் பார்த்தால் மன்மோகன்சிங், ப.சிதம்பரம் போன்ற பலபேர் பாதிக்கப்படுகின்ற சூழல் ஏற்படும். உலகமயமாதலின் தாக்கம் இந்தியப் பொருளாதாரத்தையும், அரசியலையும் மாற்றி அமைத்துக் கொண்டிருக்கும் இன்றைய சூழலில் டெக்னோகிராட்களும், பீரோகிராட்களும் நாட்டின் அரசியல் தலைவிதியைத் தீர்மானிப்பது சரியல்ல என்பது ஏற்கத்தக்கதுதான்.

ஆனால், நமது அரசியல்வாதிகள் இன்றைய சூழலைப் புரிந்து கொண்டு, அதற்கு எதிர்வினையாற்றும் ஆற்றல் உள்ளவர்களாக இருக்கிறார்களா என்பது முக்கியமான கேள்வியாகும். தற்போது நடந்துவரும் பொருளாதார மாற்றங்கள் குறித்துப் பெரும்பாலான மக்கள் பிரதிநிதிகளுக்குத் தெளிவு கிடையாது. தமிழ்நாட்டையே எடுத்துக்கொண்டால் ‘வாட்’ வரிவிதிப்பின் அடிப்படைகளை, சிறப்புப் பொருளாதார மண்டலம் என்பதன் பின்னணியை அறிந்த அரசியல் தலைவர்கள் எத்தனை பேர் இருப்பார்கள்? இதனால்தான் டெக்னோகிராட்களும், பீரோகிராட்களும் அரசியலுக்குள் ஆதிக்கம் செய்யும் நிலை ஏற்படுகிறது. இதுபற்றி இடதுசாரிகள் சிந்திக்க வேண்டும்.

தற்போது குடியரசுத் துணைத் தலை வராக உள்ள பைரோன்சிங் ஷெகாவத்தை குடியரசுத் தலைவராகத் தேர்வு செய்ய வேண்டும் என்று ஒரு தரப்பினர் கோரி வருகின்றனர். இதற்கு வலுவான மரபு உள்ளது என்று அவர்கள் வாதிடுகிறார்கள். டாக்டர் ராதாகிருஷ்ணன், ஜாகிர் உசேன், வி.வி.கிரி, ஆர்.வெங்கட்ராமன், சங்கர் தயாள் சர்மா, கே.ஆர்.நாராயணன் முதலானோர் குடியரசுத் துணைத் தலைவர்களாக இருந்து, பின்னர் குடியரசுத் தலைவராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டதை அவர்கள் உதாரணமாகக் காட்டியிருக்கிறார்கள். ஆனால், கடந்த முறையே இந்த மரபு கைவிடப்பட்டு விட்டது. எனவே, இந்த வாதம் இப்போது எடுபடாது. மேலும், பி.ஜே.பி&யைச் சேர்ந்தவர் குடியரசுத் தலைவராகும் வாய்ப்பு இப்போது சுத்தமாகக் கிடையாது.

அடுத்து ஜனாதிபதியாவார் என்று சுஷில்குமார் ஷிண்டேவைத்தான் டெல்லியில் இருப்பவர்கள் பலரும் அடையாளம் காட்டுகிறார்கள். அவர் தலித் சமூகத்தைச் சேர்ந்தவர் என்பதால், அவரை மாயாவதி நிராகரிக்க மாட்டார் என்று சொல்லப்படுகிறது. ஆனால், அது சரியல்ல. உ.பி. தேர்தலின் வெற்றி மாயாவதியின் பிரதமர் கனவை தீவிரமாக்கியுள்ளது. இந்த நிலையில் குடியரசுத் தலைவராக தலித் ஒருவரைத் தேர்ந்தெடுப்பது, நாளை பிரதமர் பதவிக்கு தலித் ஒருவர் வருவதற்கு முட்டுக்கட்டையாக மாறிவிடலாம். குடியரசுத் தலைவரும், பிரதமரும் தலித் சமூகத்தைச் சேர்ந்தவராக இருப்பதை ஏற்கும் அளவுக்கு நமது நாட்டின் ஜனநாயகம் முதிர்ச்சி பெறவில்லை. எனவே, தனது வாய்ப்புக்கு தடையாக இருக்கக்கூடிய ஒரு காரியத்தை நிச்சயமாக மாயாவதி ஆதரிக்க மாட்டார். எனவே, ஷிண்டேவை எவர் ஆதரித்தாலும் அவருக்கு மாயாவதியின் ஆதரவு கிடைக்காது என்பது நிச்சயம். அவர் மோதிலால் வோராவை முன்மொழிவதாகத் தகவல். இந்தப் பின்னணியில்தான் தமிழக முதல்வரின் முயற்சிகள் முக்கியத்துவம் பெறுகின்றன. இதற்கிடையில், கர்னாடக முன்னாள் முதல்வர் எஸ்.எம். கிருஷ்ணாவை அடுத்த ஜனாதிபதியாக கொண்டு வரலாம் என்று காங்கிரஸ் கட்சிக்குள் இருந்து திடீர் குரல் எழும்பி இருக்கிறது. நேரு குடும்பத்தின் தீவிர விசுவாசியாக இருக்கும் கிருஷ்ணாவை சோனியா காந்தி மனதில் வைத்திருப்பதோடு கலைஞருக்கும் அவர் மனம் கவர்ந்தவர் என்பதால், கடைசி நேரத்தில் கிருஷ்ணா ரேஸில் முந்திவிடலாம் என்று சொல்கிறார்கள் காங்கிரஸ் உள்விவகாரங்களை நன்கு அறிந்தவர்கள்.

‘ஜனாதிபதி தேர்தல் இந்த முறை மட்டும் இத்தனை களேபரம் ஆகிக் கிடப்பது ஏன்?’ என்பது குறித்து விசாரித்தால், ‘உத்தரப்பிரதேசத் தேர்தலில் காங்கிரஸ், பி.ஜே.பி. இரண்டுமே பெரும் வீழ்ச்சியை சந்தித்துள்ளன. அதை ஒரு அறிகுறியாக எடுத்துக்கொண்டால், 2009&ல் மத்தியில் ஆட்சி அமைக்கும் வாய்ப்பு அந்த இரு கட்சிகளுக்குமே கிடைக்கப்போவதில்லை. மாநிலக் கட்சிகளைக் கொண்ட புதிய அணி ஒன்றே மத்தியில் ஆட்சி அமைக்கக்கூடும். அப்போது குடியரசுத் தலைவரின் பங்கு முக்கியத்துவம் பெற்றுவிடும். எனவேதான், இப்போதே அதற்கான களம் தயார் செய்யப்படுகிறது. குடியரசுத் தலைவர் யார் என்பது, அடுத்த பிரதமர் யார் என்ற கேள்வியோடு தொடர்பு கொண்டதாக இருக்கிறது.’ என்று சொல்லும் டெல்லி பத்திரிகையாளர்கள், ‘ குடியரசுத் தலைவர் தேர்தலில் தீவிரமாகக் குறுக்கீடு செய்வதன் மூலம் அடுத்த பிரதமரைத் தீர்மானிப்பதில் தனக்குள்ள முக்கியத்துவத்தைக் கலைஞர் உறுதிப்படுத்த விரும்புகிறார்’ என்றும் சொல்கிறார்கள். பார்ப்போம், கலைஞர் ‘கிங் மேக்கரா’ இல்லையா என்று!

நன்றி விகடன்.காம்

சிவாஜி – ஷங்கர் அப்டேட்ஸ்

அதோ இதோ என்று… அமிதாப்பிலிருந்து அம்பாசமுத்திரம் அழகேசன் வரைக்கும் அத்தனை பேரின் பி.பி&யையும் எகிறவைத்த ‘தி பாஸ் & சிவாஜி’ ஜூன் 15 ரிலீஸ்! உற்சாகமாக இருக்கிறார் டைரக்டர் ஷங்கர். நெற்றியில் டென்ஷன் கோடுகள் மறைந்து, படு ரிலாக்ஸாக இருந்த ஷங்கருடன் தி.நகர் அலுவலகத்தில் ஒரு மாலை நேர தேநீர் சந்திப்பு!

‘‘ரஜினி, சிவாஜி… வித்தியாசம் என்ன?’’

‘‘சிவாஜிங்கிறது ரொம்ப பவர்-ஃபுல்லான பெயர்! ஒரு மாவீரனோட பெயர். ஒரு மாபெரும் நடிகரோட பெயர்; ரஜினி சாரோட ஒரிஜினல் பெயர். இப்படிப் பல விஷயங்கள் ஒண்ணா அமைஞ்சதால படத்துக்கு சிவாஜிங்கிற பேர் முடிவா-கிடுச்சு. ரஜினி-யைப் பத்தி உங்களுக்கே தெரியும். எத்தனை உயரத்துக்குப் போனாலும், அந்த கர்வம் தலைக்கேறாம, ரொம்ப இயல்பா, அமைதியா, சிம்பிளாக இருக்-கிறவர். அதுவே, சிவாஜியா மாறிட்-டார்னா அந்த ஃபயர்… அதோட வீச்சு மிகப் பெரிசா இருக்கும். அதிரடி, ஃபுல் ஆக்ஷன், வேகம், காமெடின்னு ஆளே பரபரன்னு மாறிடுவார். ஸோ, ரஜினிக்கும் சிவாஜிக்கும் ரொம்பவே வித்தியாசங்கள் இருக்கு. இப்படி ஒரு ஆள் வந்து, இப்படி ஒரு நல்ல விஷயம் நடந்தா, எப்படி இருக்கும்னு ஜனங்களை யோசிக்க வைக்கிறவர் தான் சிவாஜி. துடிப்பான, துறுதுறுப் பான, அதேசமயம் ஜாலியான பர்ஸ-னாலிட்டி. நல்லது செய்யணும்னு ஒருத்தர் கிளம்பும்போது, அதுக்கு ஏகப்பட்ட தடைகளும் குறுக்கீடுகளும் வந்தால், ‘அடப்போ! அப்படியாவது நல்லது செய்யணுமா’ன்னு ஒரு அலுப்பும் சோர்வும் பொதுவாவே யாருக்கும் வருமில்லையா… அப்படி வராம, எத்தனை தடைகள் வந்தா லும், நல்லது செஞ்சே தீருவேன்னு களத்துல இறங்குறவர்தான் சிவாஜி!’’

‘‘ரஜினி, ஏவி.எம், ஷங்கர் கூட்டணி ஃபார்முலா எப்படி வொர்க்–&அவுட் ஆகியிருக்கு?’’

‘‘இன்னிக்கும் பிரமாண்டமான படம்னா ‘ஜெமினி’யின் அந்தக் காலத்து ‘சந்திரலேகா’வைத்தான் குறிப்பிட்டுச் சொல்ல முடியுது இல்லையா… அதே மாதிரி ஏவி.எம். நிறுவனம் பிரமாண்டமான ஒரு படம் பண்ணணும்னு நினைச்சுது. கதையோட போக்குல எந்த காம்ப்ர மைஸ§ம் பண்ணிக்காம எல்லோருமே ரொம்ப உழைச்சிருக்கோம்!’’

‘‘சரி, ஏன் இத்தனை நாட்கள்? நீங்க நினைக்கிற பர்ஃபெக்ஷனோட படம் வந்திருக்கா?’’

‘‘பெரிய பெரிய தொழில்நுட்பக் கலைஞர்கள், நட்சத்திரங்கள், கான்-செப்ட்னு ஒவ்வொண்ணையும் யோசிச்சு யோசிச்சு செதுக்கினதுல ஒன்றரை வருடம் வரை ஆகிடுச்சு. நம்ம கற்பனைக்கு எல்லையே கிடையாது! அதை ஸ்கிரீ-னுக்கு மாத்துறதில்தான் பல சிரமங்கள் இருக்கு. நாம நினைச்ச இடங்கள் அமையாமல் போகலாம்; எதிர்பார்த்த ரிசல்ட் கிடைக்காமல் போகலாம். இதை எல்லாம் கடந்து படைப்பு உருவாகி வருவதில், ஒரு சந்-தோஷ வலி! நம்ம மனசில்இருப் பதில் 60 சதவிகிதம் கிடைச்-சாலே போதும், அதுவே பெரிய விஷயம். என்னு-டைய எல்லாப் படங்களிலும் இதேமாதிரிதான். எந்தப் படத்திலும் முழுத் திருப்திங்-கிறது வராது. என்ன ஒண்ணு, என்னுடைய மற்ற படங்கள்ல கிடைச்ச அளவு திருப்தியில் கொஞ்சம் கூடுதல் சதவிகிதம் சிவாஜியிலே கிடைச்சிருக்குன்னு சொல்லலாம்!’’

‘‘நதிகள் தேசியமயமாக்கல்தான் சப்ஜெக்ட்னு ஒரு பக்கம், அது இல்லை… இன்றைக்கு இருக்கிற கல்விச்சூழல்தான் சிவாஜியோட சப்ஜெக்ட்டுனு ஆளாளுக்கு ஒரு கதை பேசிட்டிருக்காங்களே… இப்பவாவது சொல்லுங்க, சிவாஜி என்ன கதை?’’

‘‘அதுவும் இருக்கு; அதுக்கு மேல யும் பல விஷயங்கள் வந்துட்டிருக்கு. கதை ஒரு பக்கம் சீரியஸாக நகர்ந்-துட்டு-இருக்க… சைடுலேயே குடும்பம், ஸ்ரேயாவோட லவ்வுன்னு ஜாலி காமெடிகளும் இருக்கு. ஸ்ரேயா பெயர் தமிழ்ச்செல்வி. ஹோம்லியான ரோல். கதையோட திருப்பத்துக்கு முக்கியமான கேரக்டர் ஸ்ரேயா வுடையது. ரொம்ப இன்ட்ரஸ்டிங்கா பண்ணியிருக்காங்க. ஜூன் 15&ம் தேதி முழுக் கதையும் தெரிஞ்சுடுமே!’’

‘‘சிவாஜி பத்தி சிவாஜிராவ் என்ன சொல்றார்?’’

‘‘எல்லாத் தரப்பினரையும் திருப்தி செய்யக் கூடிய படம்னு சந்தோஷப் பட்டார். இந்த மாதிரி ஒரு படம் இதுவரைக்கும் நான் செய்ததில்லை, இப்படி ஒரு காட்சியில நடிச்சதில்லை, இந்த மாதிரி ஸீன் இருந்ததில்லைன்னு ஒவ்வொரு காட்சியிலயும் ஆச்சர்யப் பட்டார். ஸ்டன்ட் காட்சிகள்லயும் இது-வரைக்கும் செய்யாத வேலைகளை இதுல செய்திருக்கார். அவருக்கு ரொம்பவே சந்தோஷம்.’’

‘‘ரஜினி படம்னு சொன்ன-வுடனேயே ஆளாளுக்கு பன்ச் டயலாக் சொல்ல ஆரம்பிச்சிட்டாங்க… படத்துல வருகிற ஒரு பன்ச் டயலாக் சொல்லுங்களேன்?’’

‘‘சிவாஜியில பன்ச் டயலாக் கம்மிதான். ஆனா,

‘சச்சின் அடிச்சா சிக்ஸருதான்டா
சிவாஜி அடிச்சா பஞ்சர்தான்டா..!
சிங்கம்கூட ஜுஜுபிதான்டா…
சிவாஜி வாயில ஜிலேபிதான்டா!’ன்னு பாட்டுலேயே பன்ச் டயலாக்கையும் சேர்த்துட்டோம்.’’

‘‘எம்.ஜி.ஆர்.கேரக்டர்ல ரஜினி வர்றாராமே?’’

‘‘ஒரு பாட்டு ஆரம்பத்துல, வித்தியாசமான ஒரு தோற்றம் ரஜினிக்குத் தேவைப்பட்டது. என்னன்னவோ யோசிச்சோம். கடைசி-யில, எம்.ஜி.ஆர். மாதிரி ரஜினி வந்தா நல்லா இருக்கும்னு பட்டுது. பளிச்சுனு வெச்சுட்-டோம். ஒரு சின்ன ஸீன்தான் அது!’’

‘‘ ‘தி பாஸ்’ன்னா என்ன பாஸ்?’’

‘‘சிவாஜி வேகமான ஒரு கேரக்டர்ங்கிறதால அப்படி ஒண்ணு வெச்சிருக்-கோம். THE BOSSன்னா The Bachelor of Social Service. பாஸூன்னதும் ஏதோ கொள்ளைக் கூட்ட பாஸ்னு நினைச்-சிடக் கூடாது பாருங்க. அதுக்காகத்-தான் அர்த்தத்தையும் படத்துல சொல்லிட்டோம்!’’ – சிரிக்கிறார் ஷங்கர்.

நன்றி விகடன்

தயாநிதி, கலாநிதி, சன் டிவி, தினகரன் – கனிமொழி

இந்த மே மாதத்தில் இரு தினங்கள் கலைஞர் எரிமலையாய்ப் பொங்கி வெடித்ததையும், குற்றால அருவியாய்க் குளிர்ந்ததையும் தி.மு.க. வரலாறு மட்டுமல்ல, அகில இந்திய அரசியல் வரலாறும் கவனமுடன் பதிவு செய்து கொண்டது.

மே 13 அன்று தி.மு.க. தலைவர் கருணாநிதி தலைமையில் கூடிய கட்சியின் உயர்மட்ட நிர்வாகக் குழு, மத்திய அமைச்சரவையிலிருந்து தயாநிதிமாறனை விலக்கிக் கொள்ளும் அதிகாரத்தை தலைவருக்கும், பொதுச் செயலாளருக்கும் வழங்கி தீர்மானம் நிறைவேற்றியது. அன்றைய தினம் கனத்த இதயத்துடன் கூட்டரங்கத்தை விட்டு வெளியேறிய கலைஞர், பத்திரிகையாளர்கள் சந்திப்பைத் தவிர்த்தார்.

அந்தச் செய்தி நாடு முழுவதிலும் வெளியாகி பெரும் பரபரப்பை ஏற்படுத்தியது. அடுத்து பதின்மூன்று நாட்களுக்குப் பிறகு, மே 27ம் தேதி தி.மு.க., உயர்நிலை செயல்திட்டக்குழு கலைஞர் தலைமையில் கூடி தீர்மானம் ஒன்றை நிறைவேற்றியது.

இந்தத் தீர்மானம், கலைஞர் மனதில் தீராத வேதனையாக இருந்த மே 13ம் நாள் வேதனைகளுக்கு, மயிலிறகால் ஒத்தடம் தருவதைப் போல அமைந்தது. அந்த மகிழ்ச்சியில் பத்திரிகையாளர்களைச் சந்தித்த கலைஞர், ராஜ்ய சபா வேட்பாளராக திருச்சி சிவாவும், கவிஞர் கனிமொழியும் நிறுத்தப்படுவதாக அறிவித்தார்.

அந்த அறிவிப்பு தமிழக மீடியாக்களில் மட்டுமல்லாமல், அனைத்திந்திய மீடியாக்களிலும் வெளியிடப்பட்டு விவாதிக்கப்பட்டன.

அன்றிரவு முதல் மறுநாள் ஞாயிற்றுக்கிழமை மாலை சி.ஐ.டி. காலனியிலுள்ள கனிமொழியின் இல்லத்தில் நாம் அவரைப் பேட்டி கண்ட நிமிடம் வரை, தி.மு.க. பிரமுகர்கள் மற்றும் அனைத்துத் தரப்பினரின் வாழ்த்து மழையில் கனிமொழி நனைந்து கொண்டேயிருந்தார். வாழ்த்துக்களுக்கிடையில் நம்மிடமும் பேசினார்.

‘‘கடந்த இரண்டு வருடங்களுக்கு முன்பாகவே நான் அரசியலுக்கு வருவதாக முதன்முதலில் குமுதம் ரிப்போர்ட்டரில்தான் செய்தி வெளியிட்டிருந்தீர்கள். அந்த நினைவலைகளுடனேயே உங்கள் கேள்விகளுக்குப் பதில் அளிக்கிறேன்!’’ என்று நமது கேள்விகளை எதிர் கொண்டார் கனிமொழி…

ராஜ்ய சபா வேட்பாளராக அறிவிக்கப்பட்டுள்ளீர்கள். தி.மு.க.விலுள்ள எல்லா தலைவர்களின் வாழ்த்துகளும், வரவேற்பும் உங்களுக்குக் கிடைத்திருக்கிறதா?

‘‘தி.மு.க.விலுள்ள பலரும் எனக்குத் தொடர்ந்து வாழ்த்துத் தெரிவித்து வருகிறார்கள்.’’

கலைஞர் குடும்பத்திலிருந்து முதன் முறையாக, பெண் வாரிசாக டெல்லிக்குச் சென்று குரல் கொடுக்கப் போகிறீர்கள்…

(கேள்வியை முடிக்கும் முன்பே இடைமறித்து பதிலளித்தார் கனிமொழி)

‘‘இந்தக் கேள்வியை எதற்காகக் கேட்கிறீர்கள் என்று எனக்குப் புரியவில்லை. பெண் வாரிசுக்கும் குரல் கொடுப்பதற்கும் என்ன சம்பந்தம்? ‘என்னால் குரல் கொடுக்க முடியுமா?’ என்று கேட்டால், பதில் சொல்ல நான் தயாராக இருக்கிறேன். பெண் வாரிசு, ஆண் வாரிசு என்று வித்தியாசப்படுத்துவதில் எனக்கு உடன்பாடில்லை.’’

கலைஞர் குடும்பத்திலிருந்து நேரடியாக தமிழ்நாட்டு அரசியலுக்கு வராமல் டெல்லி அரசியலுக்குச் செல்கிறீர்கள். கடந்த அறுபதாண்டுகளுக்கு மேலாக கலைஞரும், தி.மு.க.வும் போராடி வரும் கொள்கைகளுக்காக உங்களால் டெல்லியில் குரல் கொடுக்க முடியுமென்று நம்புகிறீர்களா?

‘‘நிச்சயமாக முடியும். திராவிடக் கொள்கைகள் என் ரத்தத்திலும் ஊறியிருக்கும் ஒரு விஷயம்தான். தி.மு.க.வும், கலைஞரும் வலியுறுத்தும் இட ஒதுக்கீடு, தமிழ் மொழி ஆளுமை உள்ளிட்ட பல விஷயங்கள் நான் இங்கேயே பல்வேறு மேடைகளில், போராட்டங்களில் வலியுறுத்தி வருகிற விஷயங்கள்தான். எனக்கு உடன்பாடில்லாத எந்த விஷயத்தையும் நான் பேசுவதில்லை. திராவிட இயக்கத்தின் அடிப்படைக் கொள்கைகளுக்கும் எனக்கும் எந்த மாறுபாடும் இல்லை. அதனால், இத்தனை வருடங்களாக தமிழ்நாட்டில் குரல் கொடுத்து வரும் நான் டெல்லியிலும் போய்ப் பேசுவேன். இதில், எந்தவிதமான மாறுபாடும் இருப்பதற்கான சாத்தியங்கள் இல்லை.’’

‘தேர்தல் மூலம் மக்களை நேரடியாகச் சந்திக்காமல், அரசியல் வாரிசுகள் பின்வாசல் வழியாக அதிகார மையங்களுக்குச் செல்கின்றனர்’ என்ற விமர்சனம் உண்டு. இது உங்களுக்கும் பொருந்தும் அல்லவா?

‘‘எந்த அரசியல் தலைவரின் வாரிசுகள் பின்வாசல் வழியாக வருகிறார்கள்? அண்ணா (மு.க.ஸ்டாலின்) இருக்கிறார். எல்லா முறையும் அவர் தேர்தலைச் சந்தித்துத்தான் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டிருக்கிறார். அவர் ஒருமுறைகூட வேறு வாசல் வழியாக வரவில்லை. இப்போது தயாநிதி மாறன் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட போதும் தேர்தலில் போட்டியிட்டு வெற்றி பெற்றுத்தான் பதவிக்கு வந்தார். பல வாரிசுகள் இப்படித்தான் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள். அதனால், இதையரு அரசியல் விமர்சனமாக எடுத்துக்கொள்ள முடியாது. அதே நேரத்தில் ராஜ்ய சபாவுக்குப் போவதென்பது ஏற்றுக்கொள்ள முடியாத ஒரு விஷயம் இல்லை. அறிஞர் அண்ணாவாகட்டும், முரசொலிமாறனாகட்டும், வைகோவாகட்டும், மற்ற தலைவர்களாகட்டும் எல்லோரும் ராஜ்ய சபாவிற்குப் போயிருக்கிறார்கள்.

என்னைப் பொறுத்தவரை நான் பலமுறை சொல்லியிருக்கிறேன்… மக்களைச் சந்தித்து அவர்களால் தேர்ந்தெடுக்கப்படுவதுதான் எனக்கும் உடன்பாடான விஷயமாக இருக்க முடியுமென்று சொல்லியிருக்கிறேன். ஆனால், சில சூழல்களில் நமக்குப் பிடித்ததுதான் முடிவு என்கிற நிலைப்பாட்டையும் நம்மால் எடுக்க முடியாது. அதனால், கடைசியாக நாம் சாதிக்க வேண்டிய விஷயம் என்ன என்பதுதான் முக்கியமே தவிர, எந்த வழி என்பதெல்லாம் இரண்டாம் பட்சமாகக் கருத வேண்டிய கட்டாயமும் சில சமயங்களில் நமக்கு ஏற்பட்டு விடுகிறது.’’

டாக்டர் ராமதாஸின் மகன் டாக்டர் அன்புமணி பின்வாசல் வழியாகத்தான் அரசியலுக்குள் நுழைந்தார் என்று தே.மு.தி.க. தலைவர் விஜயகாந்த் விமர்சனம் செய்தார். அந்த மாதிரியான விமர்சனம் உங்களுக்கு எதிராகவும் கூறப்படும்போது உங்களுக்கு மன வருத்தம் ஏற்படாதா?

‘‘டாக்டர் அன்புமணிக்குக் கொடுக்கப்பட்டிருக்கிற பொறுப்பை நன்றாகச் செய்து கொண்டிருக்கிறார் என்பதில் இருவேறு கருத்துகள் இல்லையே. அவர் எப்படிப் போனார், எப்படி வந்தார் என்பதையும் தாண்டி அவருடைய செயல்பாடுகள்தான் முடிவு செய்ய வேண்டும். இந்த மாதிரியான விமர்சனங்களுக்குக் கவலைப்பட வேண்டியதில்லை. அதற்கெல்லாம் நாம் வருத்தப்பட்டுக் கொண்டிருந்தால் பொது வாழ்க்கைக்கே வர முடியாது.’’

தயாநிதி மாறன் மீதான நடவடிக்கைக்குப் பிறகு தி.மு.க.வில் ஏற்பட்ட நெருக்கடியான சூழலில் ராஜ்ய சபா வேட்பாளராக அறிவிக்கப்பட்டுள்ளீர்கள். இந்த அறிவிப்பிற்கு முன்பு இதுகுறித்து கலைஞர் உங்களிடம் பேசினாரா? சம்மதம் பெற்றாரா?

‘‘தி.மு.க.விற்கு இப்போது எந்த நெருக்கடியும் ஏற்பட்டதாக நான் கருதவில்லை. ஒரு வாதத்திற்காக அப்படியரு நெருக்கடி வந்திருப்பதாக வைத்துக்கொண்டாலும் கூட, அதையெல்லாம் தீர்த்து வைக்கிற ஓர் இடத்தில் நான் இருப்பதாக, என்னைப் பற்றி பெரிதாக நினைத்துக் கொள்ளவும் நான் தயாராக இல்லை. கட்சிக்கு நெருக்கடி ஏற்பட்டால், அதற்குப் பல முக்கியத் தலைவர்களும் இத்தனை வருடம் அரசியலிலிருந்து பல விஷயங்களைச் சந்தித்த தலைவர்களும் உறுப்பினர்களும் இருக்கிறார்கள். அவர்களையெல்லாம் தாண்டி வந்து நான் எந்தத் தீர்வையும் முன் வைத்துவிடப் போவதில்லை. அதனால், எந்த நெருக்கடியிலும் நான் தேர்ந்தெடுக்கப்படவில்லை. என்னை வேட்பாளராக அறிவிப்பதற்கு முன்பு அப்பா என்னிடம் பேசினார். அவரின் முடிவை நான் ஏற்றுக் கொண்டேன்.’’

கடந்த பல ஆண்டுகளாக நீங்கள் தீவிர அரசியலுக்கு வர வேண்டுமென்று பல்வேறு தரப்பினரும் குரல் கொடுத்து வந்தனர். அப்போதெல்லாம் நீங்கள் எந்த முடிவும் எடுக்கவில்லை. ஆனால், தயாநிதி மாறன் விலகலுக்குப் பிறகுதான் அந்த இடத்தை நிரப்புவதற்காக மு.க. ஸ்டாலின், மு.க. அழகிரி மற்றும் கலைஞரின் குடும்ப உறவுகளின் முழு ஆதரவோடு உங்களைத் தீவிர அரசியலுக்கு அழைத்து வர வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்பட்டதாகக் கூறப்படுகிறதே?

‘‘இல்லை. இல்லை. அப்படியரு கட்டாயச் சூழல் எதுவும் இல்லை. எங்கள் வீட்டில் இதுவரை எந்த விஷயத்திலும் யாரும் யாரையும் ஒரு நெருக்கடி ஏற்படுத்தித் திணித்தது கிடையாது. நான் எப்படி தயாநிதி மாறனுக்கு மாற்றாக முடியும்? அவருடைய நம்பிக்கைகள், அவர் முன்வைத்து மக்களைச் சந்தித்த விஷயங்கள் எல்லாமே வேறுவேறான விஷயங்கள். நான் நம்பும் விஷயங்களும், நான் முன் வைக்க நினைக்கும் விஷயங்களும் வேறானவை. நான் எப்படி அவருக்கு மாற்றாக முடியும்? அரசியலைப் பொறுத்தவரை யாரும் யாருக்கும் மாற்றாக முடியாது.’’

நீங்கள் பத்திரிகையாளராக சில ஆண்டுகள் ‘இந்து’வில் பணியாற்றியுள்ளீர்கள். குங்குமத்திலும் உங்கள் பங்களிப்பு உண்டு. ஆனால், சமீபகாலத்தில் உங்களின் வளர்ச்சியைத் தடுக்கும் நோக்கத்தில்தான் உங்களைப் பற்றிய செய்திகள் தினகரனிலோ, சன் டி.வி.யிலோ வெளியிடாமல் இருட்டடிப்புச் செய்யப்பட்டது என்று விவாதம் நடந்தது. அதுபற்றி உங்கள் பதில் என்ன?

‘‘அது பத்திரிகைகளுடைய சுதந்திரம். யாரைப் பற்றி, எந்த விஷயத்தைப் பற்றி, என்ன செய்தியைப் போடவேண்டும் என்பதைப் பற்றி அந்தந்த நிர்வாகம் தீர்மானிக்கிற விஷயம். அதனால், இந்த மாதிரியான செய்திகளைப் போட வேண்டுமென்று அந்த நிர்வாகத்தைக் கட்டாயப்படுத்தும் உரிமை யாருக்கும் கிடையாது. அவர்களுக்கு விருப்பமில்லாத ஒரு செய்தியை அவர்கள் போடாமல் இருக்கலாம். அதுதான் பத்திரிகைச் சுதந்திரம். அதில் முழு நம்பிக்கையும், மரியாதையும் உடையவள் நான். அதனால், என் வளர்ச்சியைப் பிடிக்காமல், தடுப்பதாக நினைத்து, அவர்கள் எனது செய்தியைப் போடவில்லையென்று நான் எடுத்துக் கொள்ளவில்லை.’’

நீங்கள் சுய சிந்தனையாளர், சுதந்திரமான கவிஞர். கருத்துச் சுதந்திரத்திற்கு மதிப்பளிக்கக் கூடியவர். உங்களுடைய கொள்கைகளுக்கும், தி.மு.க. கொள்கைகளுக்கும் இடையே வேறுபாடுகள் உண்டு. இந்நிலையில் தி.மு.க. ராஜ்யசபா உறுப்பினராக நீங்கள் பணியாற்றும்போது, உங்கள் கருத்துச் சுதந்திரத்திற்குப் பாதிப்பு ஏற்படாதா?

‘‘தி.மு.க.வின் அடிப்படைக் கொள்கைகளுடன் எனக்கு எந்த மாறுபாடும் கிடையாது. அந்தக் கொள்கைகளுக்கு மாறாக நான் என்றைக்கும் என் வாழ்நாளில் பேசியது கிடையாது. ஒரு ஜனநாயக அமைப்பில் சில விஷயங்களில் வேறுபட்ட கருத்துக்கள் இருக்கத்தான் செய்யும். அது ஒரு பெரிய குற்றமாகவோ, இயக்கத்தின் அடிப்படைக் கொள்கைகளுக்கு வேறுபடுகிற விஷயமாகவோ அது மாற வேண்டிய அவசியமில்லை. பொதுவாகவே, தி.மு.க. என்பது நிச்சயமாக ஒரு சுதந்திரமான அமைப்புத்தான். அதனால், என்னுடைய நம்பிக்கைகள், என்னுடைய கருத்துகளை விட்டுக் கொடுக்க வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்படுமென்று நான் நினைக்கவில்லை.’’

உங்களை ராஜ்ய சபா உறுப்பினராக்குவதே தி.மு.க.விற்கும் டெல்லிக்கும் இடையே பலமான உறவுப் பாலத்தை அமைக்கும் நோக்கத்தில்தான் என்று கூறப்படுகிறதே?

‘‘அப்படியெல்லாம் இல்லை. தேசியத் தலைவர்களோடு உறவுப் பாலத்தை ஏற்படுத்துவதற்கு தி.மு.க.வில் பல ஆண்டுகளாக டெல்லியில் பணியாற்றி வரும் முக்கியமான தலைவர்கள் பலர் இருக்கிறார்கள். அதனால், அதற்காக என்னை அனுப்ப வேண்டிய கட்டாயத்தில் தி.மு.க. இல்லை. தி.மு.க. என்பது மிகமிகச் செழுமையான ஒரு கட்சி. அதனால் டெல்லிக்கும் தனக்கும் ஓர் உறவுப் பாலத்தை அமைக்க மிகப்பெரிய தேடலைத் தேடக்கூடிய நிர்ப்பந்தத்தில் தி.மு.க. இல்லை.’’

உங்களை முன்னிலைப்படுத்துவதற்குக் காரணம் ஆங்கிலம் தெரியும், ஹிந்தி தெரியும் என்று கூறப்படுவதுதானா?

(பலமாகச் சிரிக்கிறார்). ‘‘ஆங்கிலம் நன்றாகவே தெரியும். ஆனால் ஹிந்தியில் நாலு வார்த்தை சேர்ந்த மாதிரி பேசக்கூட தெரியாது.’’

தி.மு.க.வில் குடும்ப அரசியலுக்குத்தான் அதிக முக்கியத்துவம் கொடுக்கப்படுகிறது என்ற விமர்சனம் ஏற்கெனவே இருந்துவரும் நிலையில், உங்களுக்கு வழங்கப்பட்ட வாய்ப்பும் விமர்சனத்திற்கு உரியதுதானே?

‘‘உலகம் முழுவதிலும் அரசியல் தலைவர்களின் வாரிசுகள் அரசியலுக்கு வருவதென்பது சாதாரணமாக நடந்து கொண்டுதான் வருகிறது. இதையெல்லாம் எதிர்க்கும் சிங்கப்பூரில் கூட லீகுவான் யூ மகன்தான் பிரதம மந்திரியாக இருக்கிறார். அவருடைய மகன் என்கிற ஒரே காரணத்தினாலேயே அந்த இடத்திற்கு அவர் வந்து விடவில்லை. மக்கள் தேர்ந்தெடுத்ததால்தான் அந்தப் பதவிக்கு அவரால் வர முடிந்திருக்கிறது.

இதையெல்லாம் தாண்டி பெற்றோர்களுக்கு ஈடுபாடுள்ள துறைகளில் அவர்களின் குழந்தைகளுக்கும் ஆர்வம் ஏற்படுவதற்கான சாத்தியக் கூறுகள்தான் அதிகமாக உள்ளன. ஒரு மருத்துவரின் பிள்ளைக்கோ அல்லது மற்ற துறைகளைச் சார்ந்தவர்களின் பிள்ளைகளுக்கோ அரசியலில் ஈடுபட மனத்தடையும் இருக்கிறது. அவர்களெல்லாம் அரசியலுக்கு வருவது கிடையாது. ஆனால், எங்களுக்கு _ அரசியல் சூழலிலேயே வாழ்கிற எங்களுக்கு மனத்தடை இருப்பதில்லை. இதிலிருந்து விலகி பல விஷயங்களுக்குப் போகிறபோதுகூட எங்களுக்கு மனத்தடை ஏற்படுவதில்லை.

மற்ற துறையைச் சேர்ந்த பெற்றோர்களிடம் உங்கள் குழந்தைகளை அரசியலுக்கு அனுப்புவீர்களா என்று கேட்டால், அவர்களுக்கு விருப்பமில்லை என்பதுதான் பதிலாகக் கிடைக்கும். ஏனெனில், அரசியல் என்பது பாதுகாப்பு இல்லாத வாழ்க்கையாகத்தான் அவர்களுக்குப் படுகிறது. எதிர்காலம் என்னாகும் என்று உறுதியாகச் சொல்ல முடியாத வாழ்க்கையாகத்தான் அரசியல் இருக்கிறது. இந்த மாதிரியான நிலையை, பல நாடுகளில் நாம் கண்கூடாகப் பார்க்கலாம். அரசியலுக்கு வர அதிகளவு விருப்பமுள்ளவர்களாக இருப்பதுதான் நாங்கள் அரசியலுக்கு வரக் காரணமே தவிர, எங்களுக்கு முக்கியத்துவம் கிடைக்கிறது என்ற காரணமோ, வாதமோ வலுவானதல்ல.’’

சென்னை சங்கமம் நிகழ்ச்சியில் உங்கள் உழைப்பையும் ஈடுபாட்டையும் பார்த்து தனது ‘கலையுலக வாரிசு’ என்று உங்களை அறிவித்தார் கலைஞர். இப்போது அரசியலுக்கு வந்துள்ளீர்கள். இதில் உங்களின் செயல்பாட்டைப் பார்த்து எதிர்காலத்தில் எனது ‘அரசியல் வாரிசு’ கனிமொழிதான் என்று கலைஞர் பாராட்டுப் பெறும் அளவிற்கு உங்கள் பணி அமையுமா?

‘‘சங்கமம் விழா என்பது என்னுடைய தனிப்பட்ட உழைப்பு என்று சொல்லிவிட முடியாது. அதுவொரு கூட்டு முயற்சி. என்றாலும், எனக்கு அது ஒரு நல்ல அனுபவமாக இருந்தது. அந்த விழாவில் அப்பா செய்த அறிவிப்பு என்னை நெகிழ வைத்தது. இருந்தபோதிலும் அந்தப் பெருமையின் உச்சியில் நான் இல்லை. முதல்படியில் இருப்பதாகவே உணருகிறேன். ஆனால், அரசியல் வாழ்வில் நிச்சயமாக முழுப் பெருமை சேர்க்கும் விதத்தில், என்னுடைய செயல்பாடுகள் அவருக்கு மகிழ்ச்சி தரும் விதத்தில் இருக்க வேண்டுமென்று விருப்பப்படுகிறேன்.’’

மாறன் சகோதரர்களால் கலைஞருக்கு ஏற்பட்ட மனவருத்தம் உங்களை எந்த வகையில் பாதித்துள்ளது?

‘‘ஒரு குடும்பத்திற்குள் சில மனக்கஷ்டங்கள் வரும் போது, குடும்ப உறுப்பினர்களுக்கு என்னென்ன பாதிப்புகள் மனவருத்தங்கள் ஏற்படுமோ அந்த வகையான பாதிப்புதான் எனக்கும் ஏற்பட்டது.’’

அரசியலுக்கு அப்பாற்பட்டு தொழில் ரீதியாக கலைஞர் தொலைக்காட்சி உருவாக்கப்படுகிறது. அதில் உங்கள் பங்களிப்பு உண்டா?

‘‘ஓரளவிற்கு இருக்கிறது. போகப் போக என்னுடைய பங்களிப்பு அதிகரிக்கக் கூடும்.’’

விரைவில் உங்களுக்கு கேபினட் அந்தஸ்துடன் கூடிய மத்திய அமைச்சர் பதவி தரப்படுமென்றும், மறைந்த முரசொலிமாறன் நிர்வகித்த வர்த்தகத் துறையே உங்களுக்குக் கிடைக்குமென்றும் கூறப்படுகிறதே?

‘‘வளமான கற்பனையில் தோன்றிய நல்ல விஷயமிது. அதற்கு மேல் ஒன்றும் சொல்ல முடியாது. இது குறித்து தலைவரிடம் பத்திரிகையாளர்கள் கேட்டபோது கூட, அவர் தெளிவாகப் பதில் சொல்லியிருக்கிறார்.’’

மத்திய அமைச்சர் பதவி கொடுத்தால் நீங்கள் ஏற்றுக் கொள்வீர்களா?

‘‘படிப்படியாகப் போகலாமே!’’

அழகிரி, ஸ்டாலின் ஆகியோரின் ஆதரவு உங்களுக்கு எந்தளவிற்கு உள்ளது?

‘‘அண்ணன்கள் தங்களுடைய தங்கையின் வளர்ச்சிக்கு எந்தெந்த வகையில் உதவுவார்களோ, அந்த வகையில் என்னுடைய அண்ணன்களும் எனக்கு உதவி வருகிறார்கள்.’’

ராஜ்ய சபா உறுப்பினரானதால் எதிர்காலத்தில் சென்னை சங்கமம் நிகழ்ச்சிக்கு முற்றுப்புள்ளி விழுமோ?

‘‘இல்லவே இல்லை. இன்னும் சில ஆண்டுகள் அதை ஒருங்கிணைத்துச் செயல்படுத்துவதில் என் பங்களிப்பு நிச்சயம் இருக்கும். டிசம்பர் மாதத்தில் நடைபெறும் கர்நாடக சங்கீத நிகழ்ச்சிகள் போல, தமிழ்ப் பண்பாட்டை அடையாளப்படுத்தும் கிராமிய கலை நிகழ்ச்சிகளும் மக்களின் பங்களிப்போடு தொடர்ந்து நடைபெறும் அளவிற்கு, ஆழமான அடித்தளம் அமைக்கும் வரை என் பணி ஓயாது.’’

நன்றி ரிப்போர்ட்டர்.

நடிகர்களின் நாட்டுப் பற்று படம் ஓடுவதற்காகவே-தினகரனின் இன்னொரு சர்ச்சை சர்வே

சென்னை: தங்களது படம் ஓட வேண்டும் என்பதற்காகத்தான் தேசப்பற்றுடன் இருப்பதாக நடிகர்கள் காட்டிக் கொள்கிறார்கள் என்று தினகரன் நாளிதழ் நடத்திய கருத்துக் கணிப்பில் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது.

தமிழகத்தைச் சேர்ந்த மத்திய அமைச்சர்களில் சிறந்தவர் யார், கருணாநிதியின் அடுத்த வாரிசு என இரு சர்ச்சைக்குரிய கருத்துக் கணிப்பை வெளியிட்ட தினகரன் நாளிதழ் மற்றும் ஏசி நீல்சன் ஆகியவை இணைந்து மீண்டும் ஒரு சர்ச்சைக் கருத்துக் கணிப்பை வெளியிட்டுள்ளன.

இன்றைய தினகரன் நாளிதழில் வெளியாகியுள்ள அந்தக் கருத்துக் கணிப்பில், நடிகர்களுக்கு உண்மையான தேசப்பற்று இல்லை என்ற தொணியில் முடிவு வெளியிடப்பட்டுள்ளது.

நடிகர்களுக்கு நாட்டு மக்கள் மீதுள்ள அக்கறை என்ற தலைப்பில் நடத்தப்பட்ட இந்தக் கருத்துக் கணிப்பின் முடிவுகள்

தங்களது படம் ஓட வேண்டும் என்பதற்காகத்தான் நாட்டின் மீதும், நாட்டு மக்கள் மீதும் நடிகர்கள் பற்று கொண்டிருக்கிறார்கள் என கருத்துக் கணிப்பில் கலந்து கொண்டவர்களில் 50 சதவீதம் பேர் தெரிவித்துள்ளனர்.

அரசியலுக்கு வர வேண்டும் என்ற ஆவலில் நாட்டுப் பற்று இருப்பது போல நடிகர்கள் காட்டிக் கொள்கிறார்கள் என 31 சதவீதம் பேர் சொல்லியுள்ளனர்.

14 சதவீதம் பேர்தான் நடிகர்களுக்கு நாட்டுப் பற்று இருக்கிறது என்று சொல்லியுள்ளனர். 5 சதவீதம் பேர் கருத்து தெரிவிக்க விரும்பவில்லையாம்.

நாகர்கோவில் பக்கம்தான் நடிகர்களுக்கு உண்மையான நாட்டுப் பற்று இல்லை என்று அதிகம் பேர் சொல்லியுள்ளனராம். அடுத்து சென்னை நகரில் நடிகர்களுக்கு எதிராக கருத்து (58 சதவீதம்) தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளதாம்.

நடிகர்கள் போலியான நாட்டுப்பற்றுடன் இருப்பது போல கருத்துக் கணிப்பு முடிவுகளை வெளியிட்டுள்ளது தினகரன்.

திரையுலகினர் என்ன பதில் சொல்லப் போகிறார்களோ, எப்படி பதில் சொல்லப் போகிறார்களா, பொறுத்திருந்து பார்ப்போம்.

நன்றி – தட்ஸ்தமிழ்